بالاخره بعد از مدت ها انتظار پولی که می خواسته اید اماده است و حالا می خواهید یک لپ تاپ جدید بخرید. از میان ده ها شرکت سازنده و صدها مدل چگونه انتخاب می کنید؟ آیا شما هم جزو آن دسته از کسانی هستید که بر اساس «برند» لپ تاپ خودشان را انتخاب می کنند؟ اگر کمی به دور و برتان نگاه کنید این جملات را زیاد می شنویم: فقط سونی! اپل بهترین است، هیچ کس مثل دل لپ نمی فروشد و...

اینها سخنانی است که هم از خریداران و از فروشنده ها زیادشنیده می شود. اما آیا انتخاب لپ تاپ بر اساس شرکت تولید کننده کار درستی است؟ آیا تمام لپ تاپ های سونی عالی و تمام لپ تاپ های ایسر بد هستند؟ شما بر چه اساسی انتخاب می کنید؟ ‏

 

 

بعضی ها هم بر اساس معیار دیگری انتخاب می کنند: مشخصات سخت افزای کلی در قطعات مهم. برای مثال لپ تاپ را بر اساس پردازشگر، ظرفیت هارد دیسک، رم و کارت گرافیک انتخاب می کنند. اما آیا نگاه به این فاکتور ها برای یک انتخاب مناسب کافی است؟ اگر لپ تاپی از نظر تمام این فاکتور ها قدرتمند محسوب میشد یک انتخاب خوب است؟ پس فاکتورهای مهم دیگر چه می شود؟ ‏ ‏

‏

لپ تاپ امروزه به جزء ضروری از زندگی همه ما تبدیل شده است و اکثر افراد داشتن آن را لازم و حیاتی می دانند. شیوه انتخاب لپ تاپ هم تقریبا در تمام دنیا یکسان و بر پایه برند (نام تجاری، Brand) است. بسیاری از افرادی که برای خرید لپ تاپ راهنمایی می خواهند اولین سوال شان این است: چه مارکی بخرم؟ کدام برند ها در بازار بهتر هستند؟ ‏
‏
شاید این افراد اصلا توجهی به کارکرد لپ تاپ و اینکه قرار است چه نیازی را برطرف کند نداشته باشند و فقط خریدن یک لپ تاپ در درجه اول اهمیت قرار دارد. در اینجا تصمیم داریم ابتدا نگاهی به شیوه صحیح و اصولی انتخاب و خرید لپ تاپ داشته باشیم و آنگاه ببینیم که آیا انتخاب بر اساس برند به صورت صرف کار درستی است؟ اما ابتدا نگاهی می کنیم به فاکتورهای مهم در انتخاب لپ تاپ: ‏

‏

‏

‏ آیا من به لپ تاپ نیاز دارم؟ ‏ این اولین و مهمترین مرحله در انتخاب لپ تاپ است که معمولا نادیده گرفته می شود. اینکه فلان دوست تان یا پسر خاله همسایه تان لپ تاپ خریده به هیچ وجه دلیل مناسبی برای خرید لپ تاپ نیست. اول از همه صادقانه به این سوال جواب دهید و آنگاه به دنبال انتخاب مورد مناسب تان بگردید. ‏
‏
این هزینه قرار است کدام نیاز شمار را برطرف کند که کامپیوتر خانگی یا لپ تاپ قبلی از عهده آن بر نمی آید؟ اگر در پاسخ صادقانه به این سوال مطمئن هستید، پی حتما می دانید برای چه کاری قصد خرید لپ تاپ را دارید. می خواهید بازی کنید؟ برای کارهای درس و دانشگاه تان لازم اش دارید؟ به جای یک کامپیوتر رومیزی سراغ لپ تاپ می روید؟ داشتن آن برای کار و شغل تان ضروری است؟ هرکدام از این گزینه ها که جواب شما باشند، تقریبا نیمی از راه انتخاب لپ تاپ مناسب را رفته اید. ‏

‏

‏

‏ قیمت: ‏ مهمترین فاکتوری که در انتخاب یک لپ تاپ جدید مطرح است، میزان پولی است که برای آن کنار گذاشته اید. همیشه در کنار برند، مساله بعدی که همه آن را مطرح می کنند، قیمت لپ تاپ است که حتی برندها را هم بر اساس آن دسته بندی می کنند. ‏
‏
متاسفانه در ایران کمتر به سوال قبلی توجه می شود و در نتیجه همیشه بیشتر از آنچه لازم است پول می پردازیم! اگر شما می خواهید با لپ تاپ تان فقط یک اینترنت گردی ساده داشته باشید و فیلم تماشا کنید، اصلا نیازی به سخت افزار گران قیمت آنچنانی و یا برندهای گران قیمت ندارید. اگر به دنبال لپ تاپی برای شرکت در جلسات و ثبت کارهای اداری تان هستید، خرید هارد بالا و یا SSD کار بیهوده ای به نظر می رسد. بهتر است بیش از همه به فکر زیبایی، قابلیت جابجایی خیلی راحت و وزن آن باشید. ‏

‏

‏

‏ وزن و اندازه صفحه نمایش: ‏ شاید وقتی به لیست لپ تاپ های یک فروشگاه نگاه می کنید تنها چیزی که چندان اهمیتی نداشته باشد ستون وزن و اندازه صفحه نمایش باشد. حتی برخی اوقات فکر می کنید که صفحه نمایش بزرگتر یعنی کارایی بیشتر، و مانند دوست من یک لپ تاپ ۱۹ اینچی می خرید که بعد از چند ماه پشیمان شوید! معمولا برای استفاده های جاری از لپ تاپ اندازه های ۱۳.۳ و ۱۴ اینچ کاملا مناسب هستند و اگر به صفحه بزرگ اهمیت می دهید، هیچگاه به بیشتر از ۱۵ اینچ فکر نکنید، مطمئنا بعد از مدتی برایتان غیر قابل حمل می شود. ‏
‏
بسته به کاری که می خواهید انجام دهید باید در خصوص انتخاب صفحه نمایش دقت کنید، زیرا صفحه نمایش بزرگتر یعنی وزن بیشتر و صفحه نمایش کوچکتر یعنی قیمت بالاتر. شاید در نگاه اول ۲۰۰ یا ۳۰۰ گرم تفاوت وزن میان مدل های مختلف مهم به نظر نرسد. اما توجه داشته باشید که ابزاری را می خرید که اغلب اوقات همراه شما است و باید آن را با خود حمل کنید. پس شاید برای یک کیسه میوه یا یک بسته پستی ۵۰۰ گرم بالا و پایین زیاد مهم نباشد، اما برای همراهی همیشگی خیلی زیاد است. شاید ۳۰۰ گرم بالا و پایین در کنار وزن ۲ کیلوگرمی لپ تاپ اهمیتی نداشته باشد، اما درون کیف شما فقط لپ تاپ نیست. کتاب و روزنامه و شارژر لپ تاپ و برس و ... روی هم ممکن است ۴ یا ۵ کیلوگرم بشوند و حالا حتی ۱۰۰ گرم هم قابل اعتنا و بررسی است. ‏

‏

‏

‏ باتری: ‏ یکی از مهمترین دلایل خرید لپ تاپ، استفاده پرتابل از آن است که در هر زمان و مکانی سرحال و قبراق همراه تان باشد. فکر نکنم کسی دوست داشته باشد که برای استفاده از لپ تاپ اش به دیوار میخ شود و همیشه دنبال پریز برق بگردد. شاید باتری های با زمان شارژ بیشتر کمی روی وزن لپ تاپ تاثیر داشته باشند. اما مطمئنا ۱ ساعت شارژ اضافه در مواقع ضروری آنقدر کارایی دارد که ارزش تحمل کمی وزن بیشتر را داشته باشد. ‏
‏
به این نکته هم توجه داشته باشید که قابلیت نگهداری شارژ اعلام شده توسط شرکت ها تحت چه شرایط کاری است. زیرا به جز چند مدل خاص از لپ تاپ ها و نت بوک ها، معمولا باتری های معمولی در شرایط کاری عادی ۳.۵ ساعت شارژ نگه می دارند. ‏

‏

‏

‏ پردازنده مرکزی (CPU) و حافظه سیستم (Ram) ‏ امروزه انواع مختلفی از سی پی یو های اینتل و ای ام دی بر روی لپ تاپ ها استفاده می شود که بر روی کارایی و قیمت آن تاثیر به سزایی دارد. اگر به دنبال یک لپ تاپ برای کارهای معمول یک کاربر عادی کامپیوتر هستید، تا حد امکان از سی پی یو های i3 و یا i5 شرکت اینتل و یا سی پی یو های مشابه AMD باشید. اما به هیچ وجه به دنبال پردازنده های کمتر از دو هسته ای نباشید. البته اگر به دنبال نت بوکی زیر ۵۰۰ هزارتومان باشید، شاید یک پردازنده اتم ۱.۶ گیگاهرتزی هم کار شما را راه بیاندازد. ‏
‏
در همه لپ تاپ های امروزی حداقل ۲ گیگابایت رم را داریم، که برای بسیاری از کارها کافی به نظر می رسد. اما اگر شما از سیستم تان توقع دارید که تمام برنامه های تان را همزمان باز نگه دارد به مقدار بیشتری رم نیاز دارید. بازی خورها هم که همیشه رم کم می آورند.

‏

‏

‏ درایو نوری: ‏ سیستم های ضبط اطلاعات روی دیسک های نوری هر روز در حال تغییر است. در زمان کوتاهی از سی دی به دی وی دی و از دی وی دی به بلو ری رسیدیم. شرکت های سازنده لپ تاپ هم در حال وفق دادن خود با این پیشترفت های تکنولوژی هستند. لپ تاپ شما حداقل باید یک دی وی دی رایتر روی خودش داشته باشد. هرچند که با کمی هزینه بیشتر می توانید لپ تاپی با بلو ری پلیر و یا بلو ری رایتر هم داشته باشید. اما فکر می کنید دیسک های خام بالای ۴۰هزارتومانی و فیلم ها و بازی های بالای ۶۰ هزارتومانی بلو ری در حال حاضر ارزش چنین هزینه ای را در خرید لپ تاپ داشته باشند؟ ‏

‏

‏

‏ هارد دیسک: ‏ امروزه تقریبا همه لپ تاپ ها حداقل ۱۶۰ یا ۱۸۰ گیگابایت گنجایش اطلاعات را دارند. اما شاید شما به مقداری بیش از این نیاز داشته باشید. ولی قبل از خرید یک لپ تاپ با هارد بالاتر به این نکات هم توجه کنید: شاید خرید یک هارد اکسترنال در کنار یک لپ تاپ با هارد پایین، کاربردی تر و به صرفه تر باشد. همچنین ممکن است استفاده از یک درایو اس اس دی ۱۲۸ در مقایسه با یک هارد درایو ۵۰۰ گیگابایتی بهتر باشد، البته اگر به دنبال سرعت بالاتر هستید. ‏

‏

‏

‏ ارتباط: ‏ این روزها دیگر خرید لپ تاپی که کمتر از ۲ ورودی USB داشته باشد، یا ورودی HDMI نداشته باشد و یا اینکه استاندارد وایرلس اش از 802.11a/b/g پایین تر باشد اصلا کار عاقلانه ای نیست. اگر هم لپ تاپ انتخابی شما ۸ ورودی USB دو یا سه و همچنین اسلات کارت حافظه وایرلس 802.11a/b/g/n دارد که دیگر عالی است! ضمنا بلوتوث را هم فراموش نکنید. به هرحال ممکن است زمانی بخواهید فایلی را با گوشی تان رد و بدل کنید یا به طور همزمان چندین دستگاه مختلف را به لپ تاپ تان وصل کنید. (فرضا فقط پرینتر، دوربین دیجیتال، mp3 پلیر، هارد اکسترنال و گوشی موبایل تان را در نظر بگیرید، ۵ ورودی USB لازم دارید.) ‏

‏ اما اینها فقط نکات سخت افزاری هستند، شکل ظاهری، طراحی کیبرد، کیفیت تاچ پد و ... هم در انتخاب شما موثر اند.

 

کرم های کامپیوتری (Computer Worms) گروهی از بدافزارها هستند که از شبکه های کامپیوتری برای فرستادن کپی هایی از خودشان برای دیگران (کامپیوترها یا شبکه های دیگر) استفاده می کنند. آنها از نقص های سیستم عامل و نرم افزارهای موجود بر روی کامپیوتر برای نفوذ به آن استفاده می کنند.
کرم ها با ویروس ها تفاوت دارند. ویروس ها با اتصال به برنامه های دیگر منتقل و تکثیر می شوند. اما کرم ها بی نیاز از برنامه های دیگر می توانند خودشان را به طور مرتب در کامپیوتر میزبان یا دیگر کامپیوترهای مرتبط کپی کنند و جابجا شوند. کرم ها معمولا به شبکه ها آسیب می زنند. برای مثال از پهنای باند آنها برای فرستادن کپی هایی از خودشان برای دیگران استفاده می کنند.

مقدمه
برخی از کرم های کامپیوتری مخرب نیستند، فقط از کامپیوتری به کامپیوتر دیگر تکثیر می شوند بدون اینکه تغییری در سیستم عامل آنها ایجاد کنند. البته اگر این تکثیر زیاد باشد، می تواند با پرکردن هارد یک کامپیوتر و یا مصرف کردن پهنای باند شبکه، مشکلات جدی به بار آورد. تصورش را بکنید که به خاطر یک کرم! نتوانید از اینترنت استفاده کنید یا سرعت شبکه محلی تان به شدت کند بشود.
کرم ها مانند هر برنامه دیگر از یکسری کد تشکیل شده اند. گروهی از کدها مسئول تکثیر کرم هستند. بقیه کدها که نقشی در تکثیر ندارند Payload (بازده) نامیده می شوند. این کدها وظایفی مانند حذف فایل‌های کامپیوتر، ارسال آنها از طریق ایمیل و یا آسیب های دیگری دارند. یکی از رایج ترین Payload ها، کدهای تولید درپشتی (Back door) روی سیستم هستند.
درهای پشتی به سازنده بدافزار اجازه ورود به کامپیوترهای آلوده و کنترل آنها را می دهند. علاوه بر این بسیاری از بدافزارها از جمله کرم ها با استفاده از همین درپشتی منتقل می شوند.
نوع اینترنتی کرم را بات نت (Botnet) می نامند. ترجمه این کلمه ربات شبکه است. بات نت ها معمولا توسط افرادی که به ایمیل ها اسپم(Spam) می فرستند، مورد استفاده قرار می گیرند. البته ماجرا کمی پیچیده تر از این حرف ها است.

تبدیل یک کرم به پول
سازندگان کرم چرا آنها را می سازند؟ آیا دلیل مالی نیز برای این کار دارند؟
جواب مثبت است. آنها می توانند کرم کامپوتری خود را به پول تبدیل کنند. ماجرا به این ترتیب است که ابتدا یک سازنده کرم، بدافزار خود را در ازای پول تحویل پخش کننده می دهد. سپس پخش کننده عزیز از راه های مختلف کرم را در شبکه‌های کامپیوتری و اینترنت رها می کند. یکی از راه ها ارسال آن از طریق ایمیل است. راه دیگر قرار دادن لینک دانلود آن در یک سایت با عنوان یک نرم افزار مفید است. پس از مدتی تعدادی از کامپیوترها به این کرم (که چون اکنون تحت اینترنت کار می کند می توان آن را بات نت نیز نامید) آلوده می شوند. سپس فرستنده اسپم آدرس اینترنتی (IP) آنهایی را که آلوده شده اند، به باج گیرها می دهد. کار باج گیر این است که با تهدید افراد مختلف به پاک کردن فایل های مهم کامپیوترهای آلوده شده (که ممکن است متعلق به یک شرکت ثروتمند باشد) از آنها پول دریافت کند. این توضیح مختصری از تبدیل یک بدافزار به پول است. بدیهی است که افراد درگیر در این پروسه همیشه سه نفر نیستند و ممکن است تمام مراحل بالا توسط یک نفر انجام شوند.

فرشته کرم ها، کرم هایی با اهداف خوب
کرم هایی وجود دارند که با اهداف مفید ساخته می شوند. برای مثال خانواده ای از کرم ها با نام Nichi وجود دارند که وقتی وارد کامپیوتر می شوند سعی می کنند آپدیت های مفید ویندوز را از سایت مایکروسافت بگیرند و در کامپیوتر نصب کنند. با این کار بدون اینکه کاربر هیچ زحمتی به خود داده باشد، امنیت آن کامپیوتر افزایش می یابد.
بعضی از کرم ها با اهداف تحقیقاتی و بررسی راه های مختلف انتقال کرم ها و بعضی دیگر با هدف شوخی و نمایش یک عکس جالب در دسکتاپ کامپیوتر ساخته می شوند.
نکته مهم: بدون شک یک کرم علاوه بر ظاهر مفید یا بی آزارش ممکن است به صورت مخفی کارهای مضری نیز انجام دهد. به همین دلیل از نظر متخصصان امنیت تمامی کرم ها، مضر و جز بدافزارها طبقه بندی می شوند.

پیشگری از آلودگی به کرم های کامپیوتری خطرناک
کرم ها با استفاده از نقاط ضعف سیستم عامل و نرم‌افزارها منتقل می شوند. تمام شرکت های ساخت نرم افزار و سیستم عامل به طور منظم برای کاربران خود آپدیت های امنیتی می فرستند که اگر کاربران آنها را دانلود و نصب کنند به احتمال قوی از ابتلا به بدافزارها در امان خواهند بود. متأسفانه گاهی این اتفاق می‌افتد که یک ضعف امنیتی برای نرم افزاری کشف شود، اما آپدیت امنیتی آن ساخته نشود یا اینکه خیلی دیر منتشر شود. در این صورت ممکن است یک هکر از این ضعف خبر داشته باشد و به کامپیوترهای دارنده آن نرم افزار نفوذ کند.
ایمیل راه دیگر انتقال کرم ها است. هنگام باز کردن ایمیل افراد ناشناس محتاط باشید. از اجرای فایل های پیوست (Attachment) ایمیل خودداری و از کلیک روی لینک های این ایمیل پرهیز کنید. مثال مشهور برای این مورد کرم ILOVEYOU است که در ادامه مطلب به آن می پردازیم.

علاوه بر موارد بالا شما باید از نرم افزارهای آنتی ویروس، AntiSpyware (ضد جاسوس افزار) و فایروال (دیوار آتش) نیز استفاده کنید. برای آنتی اسپایور پیشنهاد های ما Adaware ، Spybot و آنتی اسپایور پرتابل (قابل جابجایی) Super Anti Spyware هستند. برای فایروال نیز می توانید از کومودو استفاده کنید.

داستان کرم ILOVEYOU

ILOVEYOU یا LOVELETTER نام یک کرم کامپیوتری است که در سال 2000 توانست 10 میلیون کامپیوتر دارای سیستم عامل ویندوز را آلوده کند. این کرم ابتدا در روز پنجم ماه می سال 2000 بوسیله ایمیل هایی با عنوان ILOVEYOU و یک فایل پیوست با نام LOVE-LETTER-FOR-YOU.TXT.vbs برای اشخاص مختلف فرستاده شد. پسوند اصلی این فایل vbs بود که به صورت پیش فرض توسط ویندوز پنهان می شد و کاربران به خیال اینکه با یک فایل متنی (text) روبرو هستند آن را اجرا می کردند، اما این فایل در واقع یک کرم بود. با اجرای فایل، کرم یک کپی از خودش را برای تمام ایمیل‌های لیست دوستان فرد قربانی می فرستاد. البته این ایمیل ها با نام خود شخص فرستاده می شدند. سپس یکسری تغییرات در سیستم عامل میزبان به وجود می آورد.
انتشار
شروع انتشار از فیلیپین بود و پس از مدت بسیار کوتاهی در سطح جهان پراکنده شد. این کرم برای پراکنده شدن فاکتورهای موثر زیادی داشت. زمانی که کرم اجرا می شد و کامپیوتری را آلوده می کرد، با نام ایمیل قربانی، یک کپی از خود را برای دیگر افرادی که در لیست ایمیل آن فرد بودند، می فرستاد. دیگران به خیال اینکه ایمیلی از دوست یا همکار خود دریافت کرده و از امنیت آن مطمئن هستند، آن را باز کرده و آلوده می شدند. این کرم ضررهای مالی فراوانی به بار آورد. بسیاری از فایل ها را در کامپیوترها و سرورهای آلوده شده پاک و خودش را – با نام آن‌ها و به جای آنها – جایگزین کرد. به این ترتیب زمانی که کاربر روی برنامه ای که کرم خودش را جای آن برنامه جایگزین کرده بود کلیک می کرد، برنامه کرم اجرا می شد و بیشتر گسترش می یافت.
کرم کار خود را در روز پنجم ماه می سال 2000 از فیلیپین آغاز کرد و در همان روز اول در سطح دنیا پخش شد. آلودگی ابتدا از فیلیپین به هنگ کنگ و از آنجا به اروپا و آمریکا انتقال یافت و فقط هشت روز بعد از شروع انتشار، 50 میلیون آلودگی گزارش شد. کرم ILOVEYOU حدود 5.5 میلیارد دلار در تمام سطح دنیا خسارت به بار آورد. بیشترین هزینه مربوط به زحمتی بود که برای پاک کردن کرم کشیده شد. سازمان های پنتاگون، سیا و پارلمان انگلیس مجبور شدند برای پاک کردن کرم تمامی سیستم های ایمیلی خود را برای مدتی از کار بیاندازند و این کارها مشکلات فراوانی برایشان ایجاد کرد.
بخش دیگری از هزینه ها به دلیل خود برنامه کرم بود. این بدافزار با جایگزین کردن خودش به جای فایل های مهم – مثل فایل های موزیک، مولتی مدیا و ... – آنها را از بین می برد.
از طرف دیگر برنامه کرم با Visual Basic Script نوشته شده بود (که پسوند vbs فایل نیز به همین دلیل است) و این زبان برنامه نویسی می تواند با برنامه Outlook ویندوز ارتباط برقرار کرده و از لیست تماس های آن نیز استفاده کرده و خود را برای تمام افراد حاضر در لیست تماس (Contact list) آن بفرستد. به همین دلیل این کرم فقط روی سیستم عامل ویندوز می توانست اجرا شود. اگرچه برای سیستم عامل های دیگر نیز ایمیل می شد اما آنها را آلوده نکرد.

نتیجه گیری
چهار فاکتور مهم را در انتشار جهانی این کرم موثر می دانند:
- استفاده از مهندسی اجتماعی (Social engineering) و اغوای افراد برای باز کردن فایل پیوست شده. فکر کنید که شما از دوستتان یک ایمیل با موضوع I Love you دریافت کنید. بسیاری از افراد بدون فکر این‌گونه ایمیل‌ها را باز می کنند. همیشه مراقب باشید که به ایمیل‌های دریافتی از دوستان هم مشکوک باشید.
- این کرم از فعال بودن موتور Visual Basic Scripting ویندوز سود برد. موتوری که بسیاری از وجودش هم خبر نداشتند. بعدا مایکروسایت به این نتیجه رسید که بهتر است این موتور قوی (و در عین حال خطرناک) را به صورت پیش فرض، غیرفعال کند.
- این کرم از ضعف در سیستم عامل نیز سود برد. چرا که فقط با باز کردن پیوست، کرم می توانست به فایل های سیستمی و رجیستری ویندوز دسترسی داشته باشد.
- استفاده از سیستم پنهان کننده پسوند فایل در ویندوز. زیرا فایل LOVE-LETTER-FOR-YOU.TXT.vbs پس از پنهان شدن پسوند به این شکل دیده می شد: LOVE-LETTER-FOR-YOU.TXT
نکته امنیتی: اگر ویندوزتان پسوند فایل ها را پنهان می کند، توصیه می شود همین الان آن را به گونه ای تنظیم کنید که پسوند فایل ها را نشان دهد

 

پس از انتشار مقاله “راهنمای جامع تنظیمات مرورگر Google Chrome” که بسیار مفید و عالی نوشته شده بود، تصمیم گرفتم که جای مرورگر محبوب فایرفاکس را خالی نگذارم و برای شما یک مقاله در همین موضوع و درباره این مرورگر عالی آماده کنم.

فکر نکنم دیگر نیاز به توضیح اضافی درباره مرورگر فایرفاکس و امکانات بسیار زیادش باشد؛ ولی برای آن دسته از کاربران که آشنایی زیادی با این مرورگر ندارند، توضیحاتی خواهم داد. مرورگر Firefox محصول شرکت Mozilla است که به صورت متن باز یا همان Open Source ارائه شده است. می توان از این مرورگر به عنوان یکی از محبوب ترین مرورگرهای جهان نام برد. این مرورگر در ابتدا در بین کاربران لینوکس استفاده زیادی داشت؛ ولی پس از مدتی با پدیدار شدن مشکلات امنیتی در اینترنت اکسپلورر، کاربران ویندوز هم از این مرورگر استفاده کردند تا اینکه به یکی از معروف ترین مرورگرها تبدیل شد.

اولین نسخه اصلی فایرفاکس در ۹ نوامبر ۲۰۰۴ منتشر شد (البته قبل از آن، این مرورگر با نام های دیگری هم منتشر شده بود). زبان های اصلی برنامه نویسی این مرورگر طبق معمول C++، جاوا اسکریپت، CSS، XBL و XUL می باشند. همچنین این مرورگر از ۷۵ زبان دنیا از جمله زبان شیرین فارسی و از سیستم عامل های ویندوز، مک، لینوکس و … پشتیبانی می کند. (منبع توضیحات : ویکیپدیای فارسی)

دلیل اصلی انتخاب این مروگر توسط کاربران به دلیل سرعت بالای جستجو، امنیت بالا و افزونه های بسیار زیادی است که برایش ساخته شده است.

اکنون به بحث اصلی می پردازیم. مطمئنا فایرفاکس هم مانند همه مرورگرهای دیگر دارای تنظیماتی برای مدیریت بهتر می باشد. شاید بعضی کاربران مفهوم و کاربرد بعضی از گزینه ها و تنظیمات را متوجه نشوند و به همین دلیل نتوانند از قابلیت های مرورگر استفاده کنند. در این مطلب به طور کامل به توضیح درباره تنظیمات و گزینه های اصلی این مرورگر خواهم پرداخت و شما را با آن آشنا می کنم.

توجه : تصاویر و نکته ها مربوط به نسخه ۳٫۶٫۸ فایرفاکس است. بیشتر تنظیمات بر روی نسخه های آزمایشی ۴ نیز قابل استفاده اند.

برای دسترسی به تنظیمات و گزینه ها می توانید از منوی Tools گزینه Options را انتخاب کنید تا با پنجره ای مانند تصویر زیر روبرو شوید.

همانطور می بینید پنجره Options دارای ۷ بخش می باشد.

General : بخش تنظیمات و گزینه های عمومی مرورگر
Tabs : بخش مدیریت و گزینه های مربوط به Tab ها
Content : گزینه ها و تنظیمات مربوط به محتوا و نوشته ها
Applications : گزینه ها و تنظیمات مربوط به برنامه ها
Privacy : گزینه های مربوط به آثار جستجوها و بخش های مخفی
Security : گزینه ها و تنظیمات امنیتی
Advanced : تنظیمات پیشرفته مرورگر

در ادامه به توضیح گزینه ها و تنظیمات موجود در هر یک از بخش ها (یا سر برگ ها) می پردازیم.

General

این سربرگ شامل تنظیماتی عمومی مانند مدیریت صفحه شروع، مدیریت دانلودها و مدیریت افزونه ها می باشد.

در بخش Startup می توانید سایت و یا لینکی که در هنگام آغاز مرورگر باز می شود (Home Page) را انتخاب کنید. با انتخاب گزینه Show my home page در بخش When Firefox starts، می توانید به صورت سفارشی و دلخواه سایت مورد نظر خود را برای باز شدن انتخاب کنید. شما باید آدرس سایت را در بخش Home Page بنویسید.

اگر گزینه Show a blank page را انتخاب کنید، اگر آدرس سایتتان را هم در بخش Home Page وارد کرده باشید، در هنگام اجرای مرورگر سایتی باز نخواهد شد؛ یعنی شما Home Page نخواهید داشت.

همچنین اگر شما گزینه آخر یعنی Show my windows and tabs from last time را انتخاب کنید، هنگام اجرای مرورگر، آخرین تب ها و پنجره هایی که در هنگام آخرین بار استفاده از مرورگر باز بوده اند، نمایش داده خواهند شد.

اگر دقت کنید در پایین بخش Home Page سه دکمه مشاهده می کنید که برای تغییر آن می باشد.

با زدن دکمه Use Current Pages،‏ آدرس صفحاتی که هم اکنون باز کرده اید، به جای Home Page قرار می گیرند. با زدن دکمه Use Bookmark، می توانید Home Page خود رابا استفاده از سایت هایی که به عنوان Bookmark قرار داده اید انتخاب کنید. گزینه آخر یعنی Restore to Default، آدرس Home Page شما به صورت پیشفرض (که جستجوگر سایت Mozilla می باشد) قرار داده می شود.

البته توجه داشته باشید که برای استفاده از امکان Home Page دلخواهتان، باید حتما گزینه Show my home page را از بخش When Firefox starts انتخاب کنید.

کمی پایین تر می توانید بخش Downloads را مشاهده کنید. در این قسمت می توانید گزینه های مربوط به فایل های دانلودی توسط فایرفاکس را ببینید.

Show the Downloads window when downloading a file : با انتخاب این گزینه، پنجره مربوط به دانلود فایل ها با شروع دانلود یک فایل نمایش داده می شود.

Close it when all downloads are finished : این گزینه با انتخاب گزینه بالا فعال می شود. اگر این گزینه را انتخاب کنید، پس از اتمام تمام دانلودها، پنجره دانلود بسته خواهد شد.

Save files to : در این قسمت می توانید مشخص کنید که فایل های دانلود شده به طور پیشفرض در چه مسیری ذخیره شوند.

Always ask me where to save files : با انتخاب این گزینه هر وقت می خواهید فایلی را دانلود کنید، مسیر ذخیره آن از شما پرسیده می شود.

در قسمت Add-ons می توانید با کلیک بر روی گزینه Manage Add-ons، افزونه های مرورگرتان را مدیریت کنید.

Tabs

همانطور که گفته شد، بخش Tabs شامل گزینه های مربوط به کنترل سربرگ ها یا همان تب ها است.

Open new window in a new tab instead : با انتخاب این گزینه، لینک های شما به جای باز شدن در پنجره جدید مرورگر، در یک تب جدید باز می شوند.

Warn me when closing multiple tabs : با انتخاب این گزینه وقتی که چند تب را باز کرده باشید و بخواهید به طور همزمان آن ها را ببندید با یک پیغام هشدار مواجه خواهید شد که این موضوع را به شما یادآوری می کند.

Warn me when opening multiple tabs might slow down Firefox : با انتخاب این گزینه وقتی شما تعداد زیادی تب را که ممکن باعث کاهش سرعت فایرفاکس شود، باز کنید، با یک اخطار مواجه خواهید شد.

Always show the tab bar : با انتخاب این گزینه، همیشه نوار تب نمایش داده خواهد شد. اگر تیک این گزینه را بردارید، تا وقتی که ماوس را به نوار تب نبرید، نمایش داده نخواهد شد.

When I open a link in a new tab, switch to it immediately : اگر این گزینه را انتخاب کنید، بلافاصله پس از باز کردن یک تب جدید، پنجره مرورگر شما به آن تب سوئیچ می کند و شما می توانید آن را ببینید.

Content

این سربرگ شامل تنظیمات مربوط به محتوا و همچنین متن نوشته های مربوط به صفحاتی است که در مرورگر نمایش داده می شوند.

در قسمت اول از این سربرگ سه گزینه وجود دارند که شرح زیر می باشند :

Block pop-up windows : با انتخاب این گزینه جلوی نمایش پنجره های موسوم به Pop-Up (که عموما برای تبلیغات هستند و باعث کاهش سرعت جستجوی شما می شوند) گرفته می شود. همچنین می توانید با کلیک بر روی دکمه Exceptions سایت های مورد نظرتان را وارد کنید تا پنجره های Pop-Up فقط از این سایت ها نمایش داده شوند.

Load images automatically : اگر این گزینه تیک خورده باشد، تمام عکس ها و تصاویر در سایت های باز شده به صورت خودکار نمایش داده می شوند. با کلیک بر روی دکمه Exceptions در جلوی این گزینه می توانید سایت های مورد نظرتان که می خواهید تصاویرشان نمایش داده شوند یا نشوند، را انتخاب کنید.

Enable JavaScript : اگر این گزینه انتخاب شده باشد، کدهای مربوط به جاوا اسکریپت در وب سایت ها فعال خواهند بود و در صورتی که تیک آن را بردارید، جاوا اسکریپت غیرفعال خواهد شد. همچنین با کلیک بر روی دکمه Advanced در جلوی این گزینه می توانید تنظیمات پیشرفته مربوط به جاوا اسکریپت را که در زیر توضیح داده می شوند ببینید.

در پنجره Advanced مربوط به جاوا اسکریپت ۵ گزینه قابل مشاهده هستند. شما با استفاده از این گزینه ها می توانید مشخص کنید که جاوا اسکریپت چه کارهایی را بتواند بر روی مرورگر اعمال کند یا به صورت کلی می توانید بر روی اسکریپت ها محدودیت اعمال کنید. اگر این گزینه ها انتخاب باشند، جاوا اسکریپت می تواند کار مربوط به آن را انجام دهد و در صورتی که انتخاب نباشد، امکان انجام آن کار برای جاوا اسکریپت محدود خواهد بود. شما می توانید این گزینه ها را نسبت به نیاز خود فعال یا غیر فعال کنید.

Move or resize existing windows : با انتخاب این گزینه، اسکریپت ها امکان جابجایی یا تغییر اندازه پنجره ها را خواهند داشت.

Raise or lower windows : با انتخاب این گزینه، اسکریپت ها امکان باز کردن یا بستن پنجره ها (و یا بالا و پایین بردن آن ها) را خواهند داشت.

Disable or replace context menus : اگر این گزینه انتخاب باشد، اسکریپت ها امکان اضافه کردن آیتم را به منوهای زمینه (مثل منوی های راست کلیک و …) را خواهند داشت.

Hide the status bar : اگر این گزینه انتخاب شده باشد، اسکریت می توانید نوار وضعیت یا Status bar را مخفی کنند.

Change status bar text : اگر این گزینه را انتخاب کنید، به اسکریپت ها اجازه تغییر متن نوار وضعیت را خواهید داد.

اکنون دوباره به بخش Content بر می گردیم. بخش بعدی Fonts & Colors نام دارد که مربوط به فونت و رنگ نوشته ها است.

در بخش Default font می توانید فونت یا قلم نوشته ها را انتخاب کنید. همچنین می توانید از بخش روبروی آن، اندازه متن نوشته ها را انتخاب کنید.

با کلیک بر روی دکمه Advanced هم می توانید تنظیمات بیشتر درباره فونت و اندازه متن نوشته ها را ببینید.

همچنین با کلیک بر روی دکمه Colors می توانید تنظیمات مربوط به رنگ های مربوط به لینک ها و متن ها و پس زمینه را ببینید و آن ها را به سلیقه خود تغییر دهید.

در پنجره مربوط به رنگ ها گزینه هایی مشاهده می کنید که به شرح زیر می باشند :

Text : در این بخش می توانید رنگ پیشفرض متن را انتخاب کنید.

Background : در این بخش می توانید رنگ پیشفرض پس زمینه را انتخاب کنید.

Use system colors : با انتخاب این گزینه، رنگ ها به طور خودکار از رنگ های مربوط به ویندوز انتخاب می شوند.

Unvisited Links : در این بخش می توانید رنگ لینک های مشاهده نشده را انتخاب کنید.

Visited Links : در این بخش می توانید رنگ لینک های مشاهده شده را انتخاب کنید.

Underline links : اگر این گزینه را انتخاب کنید، لینک ها به صورت زیر خط دار نمایش داده می شوند.

Allow pages to choose their own colors, instead of my selections above : با انتخاب این گزینه، اگر سایتی رنگ خاصی برای متن و لینک خود داشته باشد، آن رنگ به جای رنگ های مشخص شده در این پنجره نمایش داده می شوند.

در بخش Labuages هم که آخرین قسمت از سر برگ Content است، می توانید زبان های مربوط به متن ها و سایتهایتان را با کلیک بر روی گزینه Choose انتخاب کنید.

Applications

این بخش نیاز به توضیح زیادی ندارد. در سربرگ Applications، برنامه هایی که با استفاده از آن ها فایل های دانلود شده و کدهای در وب سایت ها اجرا می شوند را انتخاب کنید. در لیست تمامی فرمت ها لیست شده اند. شما می توانید در بخش Contnent Type نوع محتو و در بخش Action نرم افزاری که با استفاده از آن فایل اجرا می شود را بینید.

اگر در بخش Actions گزینه Always ask را انتخاب کنید، در صورتی که با چنین فایلی برای اجرا مواجه شوید، نام نرم افزاری که با آن فایل را اجرا کنید از شما پرسیده می شود.

اگر گزینه Preview in Firefox را انتخاب کنید، آن محتوا در خود فایرفاکس نمایش داده می شود.
اگر گزینه Use Other را انتخاب کنید پنجره ای باز می شود که می توانید از طریق آن نرم افزار مورد نظر برای باز کردن این نوع فایل را انتخاب کنید.

همچنین در بالای لیست بخشی برای جستجو در بین فرمت ها و انوع محتوا وجود دارد که می توانید از آن استفاده کنید.

Privacy

این بخش شامل دو قسمت به نام های History (مربوط به ردپاها، سایت های وارد شده و تاریخچه جستجوها) و Location Bar می باشد.

در بخش History یک قسمت با نام Firefox will قابل مشاهده است. در این قسمت شما امکان انتخاب ۳ گزینه را در مورد تاریخچه جستجو هایتان در فایرفاکس خواهید داشت.

Remember history : اگر این گزینه را از لیست انتخاب کنید، فایرفاکس سایت ها و صفحاتی را که از آن ها بازدید کرده اید و خواهید کرد به خاطر می سپارد و در لیست History یا تاریخچه جستجوها اضافه می کند.

در صورتی که گزینه Remember history را انتخاب کنید، می توانید دو لینک را در پنجره برنامه ببنید.

Clear your recent history : با کلیک بر روی این لینک یک پنجره برای شما باز می شود که به شما امکان پاک کردن تاریخچه جستجوی خود را تا یک زمان مشخص پاک کنید (مثلا پاک کردن از ۲ روز یا ۲ ساعت گذشته).

remove individual cookies : با کلیک بر روی این لینک یک پنجره باز خواهد شد که به شما امکان پاک کردن کوکی های مرورگر را به طور دلخواه خواهد داد.

Never remember history : اگر این گزینه را از بخش Firefox will انتخاب کنید، فایرفاکس جستجوهای شما را به خاطر نمی سپرد.

Use custom settings for history : اگر این گزینه را انتخاب کنید می توانید به طور سفارشی و دلخواه تنظیمات تان را برای تاریخچه جستجوها اعمال کنید. پس از انتخاب این گزینه، گزینه هایی در پایین نمایان خواهند شد.

Automatically start Firefox in a private browsing sessing : اگر این گزینه را انتخاب کنید، مرورگر برای جستجوی شخصی خواهد بود؛ یعنی هیچگونه پسورد و آدرس سایت و صفحه ای را در خود ذخیره نمی کند. همچنین پس از انتخاب این گزینه، مقدارها ۵ بخش و گزینه دیگر به طور خودکار تغییر می کند.

Remember my browsig history for at least : اگر تیک گزینه اول را بردارید این گزینه فعال می شود. با انتخاب این گزینه می تواند تعیین کنید که تاریخچه جستجوهای شما تا چند روز در برنامه ذخیره شود. مثلا اگر شما این گزینه را انتخاب و مقدار آن را بر روی ۳۰ قرار دهید، سایت ها و صفحاتی که از آن ها بازدید کرده اید تا ۵۰ روز توسط مرورگر به خاطر سپرده می شود و شما امکان استفاده از آن ها را دارید.

Remember download history : اگر تیک گزینه اول را بردارید این گزینه فعال می شود. اگر این گزینه را انتخاب کنید، مشخصات فایل های دانلود شده در پنجره دانلودها، ذخیره و به یاد سپرده می شود.

Remember search and form history : اگر تیک گزینه اول را بردارید این گزینه فعال می شود. اگر این گزینه را انتخاب کنید، تاریخچه جستجوها و فرم ها به خاطر سپرده می شود.

Accept cookies from sites : اگر این گزینه تیک خورده باشد، امکان ذخیره کوکی سایت ها در فایرفاکس فعال می شود و در غیر این صورت غیرفعال خواهد بود. همچنین با کلیک بر روی دکمه Exceptions در جلوی این گزینه پنجره ای باز می شود که در آن می توانید سایت هایی که می خواهید یا نمی خواهید از آن ها کوکی ذخیره کنید، را وارد کنید.

Accept third-party cookies : با انتخاب این گزینه، کوکی های شخصی به خاطر سپرده می شوند.

Keep until : این بخش مربوط به گزینه بالایش یعنی Accept third-party cookies می باشد که برای فعال شدن آن باید اولین گزینه یعنی Automatically start Firefox in a private browsing sessing را غیر فعال کنید. در این قسمت می توانید مشخص کنید که کوکی های شخصی تا چه مدت در مرورگر نگهداری شوند.

Clear history when Firefox closes : اگر تیک گزینه اول را بردارید این گزینه فعال می شود. با انتخاب این گزینه تاریخچه تمامی جستجوها و لینک ثبت در نرم افزار پاک می شود. اگر این گزینه تیک خورده باشد، یک دکمه با نام Settings جلوی آن فعال می شود که می توانید با استفاده از بخش هایی که باید پس از بسته شدن نرم افزار پاک شوند، را انتخاب کنید.

بخش دیگر سر برگ Privacy مربوط به Location Bar است. این بخش دارای یک بخش به نام When using the location bar, suggest و یک گزینه انتخابی در جلوی آن می باشد. اگر توجه داشته باشید هنگام نوشتن آدرس سایت در بخش آدرس، سایت هایی که قبلا از آن ها بازدید کرده اید و همچنین سایت هایی که به Bookmark خود اضافه کرده اید نمایش داده می شوند. در این قسمت می توانید انتخاب کنید که در هنگام نوشتن آدرس، چه مقدار هایی به شما نشان داده شود.

History and Bookmarks : من این گزینه را برای انتخاب توصیه می کنم. با انتخاب این گزینه شما می توانید در هنگام وارد کردن آدرس، از آدرس سایت های و صفحاتی که قبلا استفاده کرده اید و سایت هایی که به Bookmark خودتان اضافه کرده اید، استفاده کنید.

History : با انتخاب این گزینه، فقط می توانید از می توانید از صفحات و سایت هایی که قبلا آن ها را مشاهده کرده اید استفاده کنید.

Bookmarks : با انتخاب این گزینه می توانید از سایت هایی که به Bookmark اضافه کرده اید هنگام نوشتن آدرس استفاده کنید.

Nothing : اگر این گزینه را انتخاب کنید در هنگام نوشتن آدرس، هیچ لینکی به شما نشان داده نخواهد شد.

Security

اکنون به توضیح در مورد تنظیمات و گزینه های امنیتی مرورگر Firefox می رویم. شاید بتوان از گزینه ها و تنظیمات این بخش به عنوان یکی از مهمترین بخش ها به دلیل اینکه به امنیت مرورگر ربط دارد، نام برد.

این بخش شامل ۳ قسمت می باشد. قسمت اول تنظیمات عمومی امنیتی، قسمت دوم مربوط به پسوردها (Passwords) و قسمت سوم مربوط به هشدارها (Warning Messages) می باشد.

اکنون به توضیح درباره گزینه های بخش اول می پردازیم.

Warn me when sites try to install add-ons : با انتخاب این گزینه، اگر سایتی بخواهد بر روی مرورگر شما افزونه ای نصب کند، به شما هشدار داده خواهد شد. همچنین می توانید بر روی دکمه Exceptions جلوی همین گزینه کلیک کنید تا پنجره را مشاهده کنید. در این پنجره می توانید سایت هایی که اجازه نصب افزونه را به آن ها می دهید انتخاب کنید (مثل بخش افزونه های سایت Mozilla یا سایت GetPersonas.com).

Block reported attack sites : اگر این گزینه را انتخاب کنید، جلوی ورود به سایت های خطرناک و همچنین سایت هایی که توسط Google بلوک شده و در لیست سیاه هستند، گرفته می شود. در زیر می توانید هشدار یک سایت بلوک شده را ببینید.

Block reported web forgeries : با انتخاب این گزینه هنگام باز کردن سایت های مشکوک جعلی، به شما هشدار داده خواهد شد. در تصویر زیر می توانید نمونه از هشدار سایت های جعلی و مشکوک را ببینید.

پخش Passwors مربوط به رمزهای عبور و گزینه های آن می باشد.

Remember password for sites : با انتخاب این گزینه پسوردهایی که در سایت ها وارد می کنید، در مرورگر ذخیره و به یاد سپرده می شوند. در جلوی این گزینه می توانید بر روی دکمه Exceptions کلیک کنید تا پنجره ای برای شما باز شود. در این پنجره می توانید سایت هایی که نمی خواهید پسورد وارد شده در ان ها ذخیره شود را به برنامه اضافه کنید.

Use a master password : با انتخاب این گزینه دکمه Change Master Password فعال می شود و پنجره ای برای شما باز شود که می توانید یک پسورد کلی برای وارد کردن در سایت هایی که پسورد لازم دارند انتخاب کنید. همچنین در این پنجره می توانید درصد کیفیت و امنیت پسورد وارد شده خود را ببینید.

همچنین با کلیک بر روی دکمه Saved Passwords پنجره ای باز می شود که می توانید در آن اطلاعاتی از قبیل آدرس سایت هایی که پسورد در آن ها ذخیره شده و همچنین Username ها و Password های ذخیره شده را ببینید.

بخش دیگر سر برگ Security مربوط به پیغام های هشدار یا Warning Messages است که با کلیک بر روی دکمه Settings می توانید تنظیم کنید که چه هشدارهایی و در چه زمینه به شما نمایش داده شود.

در زیر می توانید توضیحات مربوط به گزینه های پنجره Security Warnings را مشاهده کنید.

I am about to view an encrypted page : اگر این گزینه را انتخاب کنید و در شرف دیدن یک صفحه رمز گذاری یا (مخفی) شده باشید، یک هشدار به شما نمایش داده می شود.

I am about to view a page that use low-encryption : اگر این گزینه را در حالت انتخاب قرار دهید و بخواهید از صفحه ای با کیفیت پایین رمز گذاری بازدید کنید، هشدار دریافت خواهید کرد.

I leave an encrypted page for one that isn’t encrypted : اگر این گزینه را انتخاب کنید و در حال ترک صفحه ای باشید که برای کس دیگر رمز گذاری شده نیست، هشدار دریافت خواهید کرد.

I submit information that’s not encrypted : اگر این گزینه را در حالت انتخاب قرار دهید و در حال وارد کردن اطلاعاتی باشید که پنهان و مخفی نمی شود، با هشدار مواجه خواهید
شد.

I’m about to view an encrypted page that contains some unencrypted information : اگر این گزینه را انتخاب و در حال دیدن صفحه باشید که حاوی بعضی از اطلاعات مخفی و پنهانی باشد، هشدار دریافت می کنید.

Advanced

این بخش شامل گزینه ها و تنظیمات و پیشرفته Firefox هستند که در ۴ سربرگ با نام های General، Network، Update و Encryption خلاصه می شوند.

من به ترتیب به توضیح درباره بخش های هر سربرگ می پردازم.

اولین سربرگی که آن را توضیح خواهم داد General است که دارای ۳ بخش Accessibility (امکان دسترسی)، Browsing (جستجو و مرور کردن) و System Defaults (پیشفرض های سیستم) می باشد.

Always use the cursor keys to negative within pages : اگر این گزینه در حالت انتخاب باشد می توانید از کلید های نشانه گر برای جابجایی به صفحات استفاده کنید.

Search for text when I start typing : اگر شما این گزینه را انتخاب کنید، با شروع تایپ کردن، متن شما جستجو خواهد شد.

Warn me when web sites try to redirect or reload the page : اگر این گزینه را تیک بزنید، وقتی وب سایتی بخواهد شما را به صفحه دیگری منتقل کند و یا بخواهد صفحه را Reload یا دوباره بارگذاری کند، به شما اطلاع داده خواهد شد.

Use autoscrolling : اگر این گزینه فعال باشد، شما می توانید با کلیک بر روی دکمه وسط ماوس، روی صفحه اسکرول کنید و به بالا و پایین بروید.

Use smooth scrolling : اگر این گزینه را فعال کنید، جابجایی و اسکرول درون صفحات به شکل روانتر و نرم تر صورت می گیرد.

Check my spelling as I type : اگر این گزینه انتخاب شده باشد، در صورتی که متنی را بنویسید به طور خودکار املای آن توسط مرورگر چک می شود.

Always check to see if Firefox is the default browser on startup : اگر این گزینه انتخاب شده باشد، در هر بار باز کردن مرورگر، پیشفرض بودن آن چک می شود و اگر مرورگر پیشفرض ویندوز نبود، به شما پیغام خواهد داد. همچنین می توانید با کلیک بر روی دکمه Check Now در روبروی این گزینه از این موضوع مطلع شوید که Firefox مرورگر پیشفرض شما است یا نه.

Submit crash reports : اگر این گزینه را فعال کنید، در صورتی که Firefox به طور ناگهانی یا به هر دلیلی دچار مشکل و بسته شدن شود، اطلاعات این حادثه به سایت مرورگر ارسال می شود.

اکنون به توضیح و شرح تنظیمات سربرگ Network از بخش Advanced می پردازیم. سربرگ Network دارای ۲ بخش با نام های Connection (اتصال) و Offline Storage (ذخیره سازی آفلاین) می باشد.

در بخش Connection می توانید یک دکمه به نام Settings را مشاهده کنید که با کلیک بر روی آن پنجره ای باز می شود. از طریق این پنجره می توانید تنظیمات و گزینه های مربوط به اتصال فایرفاکس به اینترنت را تنظیم و پیکر بندی کنید.

در پنجره باز شده اگر گزینه Use system proxy settings را انتخاب کنید با استفاده از تنظیمات پیشفرض ویندوز به اینترنت متصل خواهید شد (این گزینه پیشنهاد می شود)

اگر میخواهید با یک پروکسی دیگر متصل شوید باید گزینه Manual proxy configuration را انتخاب کنید. سپس باید آدرس پروکسی را (IP) در بخش HTTP Proxy و پورت را در بخش Port وارد کنید. پس از آن با کلیک بر روی OK می توانید با استفاده از پروکسی جدید به اینترنت وصل شوید. برای برگشتن به حالت اولیه گزینه سوم یعنی همان Use system proxy settings را انتخاب کنید.

بخش Offline Storage یا ذخیره سازی آفلاین یکی از بخش های موثر در سرعت لود کردن صفحات است. فایرفاکس همیشه فضایی را برای ذخیره اجزای و تصاویر سایت هایی که بیشتر بازدید می شوند قرار می دهد تا آن ها را با سرعت بیشتر به شما نشان دهد. هر چه این حافظه بیشتر باشد مطمئنا اجزای بیشتر ذخیره و سرعت باز شدن صفحات بالا می رود. شما می توانید با استفاده از بخش Use up to این مقدار را به مقدار دلخواه خود تغییر دهید.

همچنین با کلیک بر روی دکمه Clear Now تمامی اجزا و بخش هایی که ذخیره شده اند را می توانید پاک کنید.

Tell me when a website asks to store data for offline use : اگر این گزینه را انتخاب کنید، در صورتی که به وبسایتی بروید که ان وب سایت بخواهد مقداری از اطلاعات و اجزا را به صورت آفلاین ذخیره کند، این موضوع به اطلاع داده می شود.

همچنین در لیست پایین گزینه Tell me when … می توانید لیستی را ببینید که وب سایت هایی که از اجزای آفلاین برای لود شدن استفاده می کنند، در آن قرار دارند.

سربرگ دیگر بخش Advanced مربوط به بروز رسانی مرورگر Firefox آست. در این سربرگ تنظیمات و گزینه های مربوط به بروز رسانی و Update مرورگر وجود دارد.

در بخش Automatically check for updates to می توانید ۳ گزینه با نام های Firefox، Add-ons و Search Engines را ببینید. گزینه اول مربوط به آپدیت و بروز رسانی خودکار خود مرورگر، گزینه دوم مربوط به آپدیت خودکار افزونه ها و گزینه سوم مربوط به آپدیت خودکار موتور های جستجو است. در صورتی که هر یک از گزینه ها انتخاب شده باشد، در صورت وجود آپدیت جدید، به صورت خودکار بروز خواهند شد.

بخش دیگر سربرگ Update مربوط به آپدیت خود Firefox است. در قسمت When updates to Firefox are found می توانید ۲ گزینه ۳ گزینه را ببینید.

Ask me what I want to do : همچنین وقتی که آپدیت جدیدی برای فایرفاکس موجود باشد از شما پرسیده خواهد شد که آیا مایل به بروز رسانی هستید یا نه.

Automatically download and install the update : در صورتی که این گزینه را انتخاب کنید، در صورتی که آپدیتی برای مرورگر موجود باشد، به صورت خودکار دانلود و نصب خواهد شد.

Warn me if this will disable any of my add-ons : این گزینه با انتخاب گزینه اول فعال می شود. اگر این گزینه را انتخاب کنید، در صورتی که نصب آپدیتی جدیدی از مرورگر موجب غیرفعال شدن هر یک از افزونه های فعلی شود، به شما اطلاع داده خواهد شد.

با کلیک بر روی دکمه Show Update History پنجره ای باز می شود که در آن می توانید تاریخچه آپدیت های قبلی را ببینید.

اکنون به آخرین قسمت آموزش تنظیمات فایرفاکس می رسیم. آخرین سربرگ در پنجره Options و بخش تنظیمات پیشرفته، Encryption نام دارد. در این بخش گزینه های مربوط به رمز نگاری صفحات قرار دارند.

در بخش اول یعنی Protocols می توانید پروتکل های رمز نگاری را که شامل دو مورد SSL 3.0 و TSL 1.0 می باشند، را انتخاب کنید (انتخاب هر دو گزینه پیشنهاد می شود).

بخش دیگر این سربرگ مربوط به Certificates یا گواهی های امنیتی می باشد. در این بخش دو گزینه وجود دارد.

Select one automatically : اگر این گزینه را انتخاب کنید و سایتی از شما درخواست گواهی شخصی شما را بکند، یکی از گواهی ها به طور خودکار استفاده می شود.

Ask me every time : اگر این گزینه را انتخاب کنید و سایت از شما درخواست گواهی شخصی شما را بکند، از شما پرسیده خواهد شد که آیا این امکان را می دهید یا خیر.

همچنین در بخش Certificates می توانید ۴ دکمه دیگر را هم ببینید. که کاربرد آن ها به شرح زیر است.

View Certificates : با کلیک بر روی این دکمه پنجره ای باز می شود که به شما گواهی های موجود را نشان خواهد داد.

Revocation Lists : با کلیک بر روی این دکمه لیست گواهی های ابطال شده به شما نشان داده می شود.

Validation : با کلیک بر روی این دکمه می توانید تنظیمات مربوط به اعتبار گواهی ها را مشاهده کنید.

Security Devices : با کلیک بر روی این دکمه پنجره مدیریت دستگاه ها و واحدهای امنیتی مرورگر اجرا خواهد شد.

کلام آخر

در این مطلب به بررسی کلی و واضح تنظیمات و گزینه های مرورگر محبوب Mozilla Firefox پرداخته شد. با یادگیری و کاربردهای این گزینه ها مطمئنا استفاده از این مرورگر محبوب شیرین تر و لذت بخش تر خواهد شد. در این مطلب سعی شد که همه بخش ها به صورت کاربردی توضیح داده شود تا کاربران با استفاده از ان ها نیاز خود را برطرف کنند.

شما هم نظر خود درباره این مطلب و همچنین مرورگر فایرفاکس و امکانات آن بیان کنید.

لپ تاپ‌ها و كامپيوتر‌هاي دسك تاپ هر دو با استفاده از اكتريسيته كار مي كنند. هر دوي آن ها داراي باطري هاي كوچكي براي حفظ ساعت اصلي سيستم و در برخي از اوقات براي حفظ اطلاعات ذخيره شده در حافظه CMOS بر روي مادربرد هستند. هرچند، برخلاف كامپيوترهاي دسك‌تاپ، يك لپ‌تاپ قابل حمل بوده و مي‌تواند تنها با استفاده از باطري‌ها به كار بپردازد.
در حال حاظر تمامي لپ‌تاپ‌هاي جديد از باطري‌هاي ليتيوم يوني استفاده‌ مي‌كنند. اما در ابتدا به معرفي ديگر انواع باطري‌ها كه زماني در اين وسايل الكترونيكي مورد استفاده قرار مي‌گرفتند نيز مي‌پردازيم. اما همچنان بخش اعظمي از نوشتار حاظر به بررسي باطري‌هاي ليتيوم يوني خواهد پرداخت.

باطري‌هاي نيكل كادميومي (NiCAD) اولين نوع از باطري‌هاي قابل شارژي بودند كه به صورت عمده در لپ‌تاپ‌ها مورد استفاده قرار گرفتند. برخي از لپ‌تاپ‌هاي قديمي‌تر هنوز از چنين باطري‌هايي استفاده مي‌كنند. آن‌ها قادر به تامين توان به مدت حداكث دو ساعت هستند اما ميزان توانايي آن‌ها در نگهداري توان پس از هر بار شارژ كاهش مي‌يابد. دليل اين امر، چيزي به نام اثر حافظه‌ است. تنها راه جلوگيري از بروز اين اشكال اين است كه قبل از شارژ مجدد باطري را كاملا تخليه نماييد. ديگر اشكال باطري‌هاي نيكل كادميومي مربوط به مدت زمان طولاني شارژ آن‌ها است. همچنين ممكن است اين باطري‌ها در زمان شارژ منفجر شوند.
باطري هاي نيكل-متال هايبريد (NiMH) پلي بين باطري‌هاي نيكل كادميومي و باطري‌هاي جديدتر ليتيوم يوني (LiIon) هستند. اين باطري‌ها قادر هستند تا توان را براي مدت بيشتري نگاهداري كنند. اما باطري‌هاي نيكل-متال هايبريد داراي طول عمر كمتري نسبت به باطري‌هاي نيكل كادميومي بوده و همچنان از اثر حافظه رنج مي‌برند. اما اين اثر در آن ها كمتر از انواع ديگر باطري‌ها است.
باطري‌هاي ليتيوم يوني در حال حاظر باطري‌هاي استاندارد براي كامپيتورهاي لپ تاپ هستند. آن ها سبك بوده و داراي طول عمر بالايي مي‌باشند. اين باطري‌ها از اثر حافظه رنج نمي‌برند و مي‌توانند در هر زماني و به صورت تصادفي شارژ شوند. در نهايت اين باطري ها در صورت شارژ بيش از حد، داغ نمي‌شوند و امكان انفجار ان ها بسيار اندك است. همچنين آن ها نازك‌تر و كوچكتر از هر نوع باطري ديگري هستند كه در لپ تاپ‌ها مورد استفاده قرار مي‌گيرد. همين مساله آن ها را براي استفاده در لپ‌تاپ‌هاي فوق العاده كوچك و سبك كه امروزه توليد مي‌شوند ايده‌ال مي‌سازد. به صورت معمول مي‌توان باطري‌هاي ليتيوم يوني را بين 950 تا 1200 بار شارژ نمود.

بسياري از لپ‌تاپ‌هايي كه از باطري هاي ليتيوم يوني استفاده مي‌كنند قادرند تا 5 ساعت به صورت مداوم با آن‌ها به كار بپردازند. اما اين مدت زمان به نوع استفاده‌اي كه از لپ‌تاپ‌ مي‌كنيد بستگي دارد. ديسك سخت و ديگر درايوها و نمايشگرهاي LCD به صورت ذاتي توان زيادي مصرف مي‌كنند. حتي براي دسترسي به اينترنت از طريق آدابتورهاي شبكه بي‌سيم نيز مقداري توان مورد نياز است. بسياري از مدل‌هاي لپ‌تاپ‌ داراي نرم افزارهاي مديريت توان هستند تا بتوانند طول عمر باطري را افزايش داده و يا هنگامي كه ميزان ذخيره الكتريسيته به حد پاييني رسيده‌ است مدت زمان استفاده از لپ‌تاپ را افزايش دهند.

باطري هاي Lithium-ion (ليتيوم يوني) امروزه به طرز شگفت آوري محبوبيت پيدا كرده اند. شما مي توانيد آن ها را علاوه بر لپ تاپ ها در PDA ها، تلفن هاي سلولي و پخش كننده هاي MP3 نيز بيابيد. دليل محبويت اين باطري ها توانايي بالاي آن ها در ارايه توان بيش از ساير انواع باطري‌ها است. اما برخي از اوقات اين باطري‌‌ها مستعد انفجار و آتش گرفتن هستند. اليته اين مساله خيلي رايج نيست و اين‌ اتفاق گاهي اوقات حداكثر براي دو يا سه باطري در هر ميليون اتفاق خواهد افتاد. اما هنگامي كه اين اتفاق بروز مي‌كند مي تواند وحشتناك ياشد. در برخي از اوقات، آتش مي تواند گسترش پيدا كرده و سبب فراخوان عمومي تعداد زيادي باطري شود. در نهايت اين موضوع به فروشنده ضرر هنگفتي را وارد مي‌كند.
اما سوالاتي‌ نيز در زمينه اين باطري‌ها وجود دارد: چه چيزي اين باطري ها اينقدر پر توان و در نتيجه اينقدر محبوب مي سازد؟ چگونه ممكن است آن ها اتش بگيرند؟ و آيا راه حلي وجود دارد تا از اين مشكل جلوگيري كنيد و يا كاري كنيد كه باطري هاي شما اندكي بيشتر عمر كنند؟ در اين ادامه سعي مي كنيم به اين سولالات و بسياري از سوالات ديگر پاسخ دهيم.
باطري هاي ليتيوم يوني بسيار محبوب هستند به دليل اينكه آنها داراي تعداد بسيار زيادي از مزايايي هستند كه به دليل استفاده از تكنولوژي هاي پيشرفته در دسترس قرار گرفته است. در اينجا به گوشه‌اي از مزاياي باطري‌هاي ليتيوم يوني اشاره مي‌كنيم:

آن ها عموما از انواع ديگر انواع باطري هاي قابل شارژ با اندازه مشابه سبك تر هستند. الكترودهاي هاي باطري هاي ليتيوم يوني از مواد سبك وزني چون ليتيوم و كربن ساخته شده اند. ليتيوم همچنين يك فلز بسيار واكنش پذير است. اين مساله به اين معني است كه اين فلز قادر است انرژي بسيار زيادي را در در ساختار اتمي خود ذخيره كند. به همين دليل است كه باطري هاي ليتيوم يوني داراي چگالي ذخيره انرژي بسيار بالايي هستند.
مثالي مي زنيم تا بتوانيد ديد روشن تري نسيت به چگالي ذخيره توان بالاي اين باطري‌ها به دست آوريد. يك باطري ليتيوم يوني به صورت پيش فرض قادر است 150 وات ساعت انرژي را در يك كيلو گرم جرم خود ذخيره كند. يك باطري نيكل متال هايبريد NiMH قادر به نگه‌داري حدود 100 وات ساعت انرژي در هر كيلو گرم است كه البته 60 تا 70 وات در هر كيلوگرم معمول تر است. يك باطري سرب اسيدي مي تواند 25 وات ساعت انرژي را در هر كيلوگرم از جرم خود ذخيره كند. در نهايت يك باطري ليتيوم يوني يك كيلويي قادر است تا انرژيي برابر يك باطري سرب اسيدي 6 كيلويي را در خود ذخيره كند. اين ميزان تفاوت واقعا چشمگير است.
اين باطري‌ها مي توانند براي مدت طولاني تري انرژي را ذخيره كنند. يك بسته باطري ليتيوم يوني در هر ماه تنها 5 درصد از ذخيره انرژي خود را از دست مي دهد. در مقابل اين ميزان براي ياطري هاي نيكل متال هايبريد (NiMH) برابر 20 درصد است.
اين باطري ها از اثر حافظه رنج نمي برند. به اين مفهوم كه نيازي به تخليه كامل آن ها قبل از شارژ دوباره وجود ندارد. اين مساله به دليلي ساختمان شيميايي اين باطري‌ها است. بسياري از باطري ها براي باطري هاي شيميايي وجود دارد.

البته با وجود تمام مزايايي كه در بالا به آن‌ها اشاره كرديم باطري‌هاي ليتيوم يوني داراي معايبي نيز هستند كه در ادامه به آن‌ها اشاره‌ مي‌كنيم:

اين باطري از لحظه خروج از كارخانه با كاهش ضرفيت مواجه هستند. اين باطري ها تنها حدود 2 تا 3 سال بعد از تاريخ ساخت قابل استفاده خواهند بود. چه از آن ها استفاده كنيد و چه استفاده نكنيد.
آن‌ها نسبت به حرارت بسيار حساس هستند. كار در حرارت هاي بالا سبب مي شود تا باطري هاي ليتيوم يوني سريعتر از زماني كه در حرارت معمولي مورد استفاده قرار مي گيرند تخليه شوند.
اگر باطري هاي ليتيوم يوني را تا انتها تخليه كنيد آن‌ها خراب خواهند شد.
باطري هاي ليتيوم يوني بايد داراي مدارهاي داخلي براي مديريت باطري باشند. اين مساله حتي آن ها را از آنچه كه در ابتدا هستند نيز گران قيمت تر مي كند.
با اينكه احتمال بسيار كمي وجود دارد اما اگر باطري هاي ليتيوم يوني با مشكل مواجه شوند مستعد آتش گرفتن هستند.

دلايل وجود بسياري از اين معايب و مزايا را مي توان با نگاه به ساختمان شيمييايي داخلي باطري هاي ليتيوم يوني متوجه شد.

ساختمان داخلي بسته و سلول‌هاي يك باطري ليتيوم يوني
باطري هاي ليتيوم يوني در همه شكل ها و اندازه ها ارايه مي شوند اما تمامي آن ها داراي ساختمان داخلي مشابهي هستند. اگر يك باطري لپ تاپ را از هم باز كنيد ( البته به دليلي احتمال بروز اتصال كوتاه و آتش گرفتن باطري قويا توصيه مي كنيم كه اين كار را انجام ندهيد) شهاد خواهيد بود كه باطري از اجزاي زير تشكيل شده است.

سلول هاي باطري ليتيوم يوني كه مي توانند هم به صورت استوانه هايي مانند باطري هاي AA معمولي و هم به صورت سلولي تهيه شوند. اين به اين معني است كه اين باطري ها مي توانند به شكل هاي چهار گوش يا مستطيلي نيز توليد شوند.
كامپيوتر كنترل كننده باطري كه از اجزاي زير تشكيل شده است:
يك يا چند حسگر حرارتي كه دماي باطري را نشان مي دهند.
يك مدار مبدل و تنظيم كننده ولتاژ براي نگه داري جريان و ولتاژ در سطوح امن.
يك اتصال حفاظت شده براي خروج و ورود توان و اطلاعات به خارج و داخل باطري.
يك نمايشگر وضعيت شارژ باطري، كه يك كامپيوتر كوچك است. اين قسمت براي اداره تمامي مراحل شارژ و براي ايجاد اطمينان از اينكه باطري ها با سرعت شارژ شده و تا حداكثر ميزان توانشان شارژ مي شوند مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

اگر بسته باطري در حين فرآيند شارژ يا استفاده، بيش از اندازه داغ شود، كامپيوتر جريان برق را قطع مي كند تا حرارت باطري كاهش پيدا كند. اگر لپ تاپ خود را در يك اتوموبيل كه در زير نور افتاب پارك شده بگذاريد و سپس سعي كنيد كه از لپ تاپ استفاده كنيد، به احتمال زياد مدار محافظ داخل باطري تا زماني كه لپ تاپ خنك شود اجازه روشن شدن را به آن نخواهد داد. علاوه بر اين قبل از تخليه كامل سلول‌ها نيز باطري خاموش خواهد شد تا از تخليه كامل و در نتيجه وارد آمدن صدمه به آن جلوگيري كند. علاوه بر اين مدار كنترل كننده فوق مي‌تواند تعداد دفعات شارژ و تخليه را شمارش كرده و اطلاعات را به سيستم اندازه گيري توان باطري ارسال نمايد تا قادر باشد به شما ميزان انرژي باقي مانده در بازي را نشان دهد.
اين مدار كوچك كه باطري را كنترل مي كند بسيار پيچيده است و به خودي خود مقداري از توان باطري را مصرف مي كند. مصرف توان اين كامپيوتر يكي از دلايلي است كه چرا باطري هاي ليتيوم يوني حتي هنگامي كه مورد استفاده قرار نمي گيرند نيز 5 درصد از توان خود را در هر ماه از دست مي دهند.

سلول هاي ليتيوم يوني
اين باطري ها نيز مانند بسياري از ديگر باطري ها در يك بسته بندي فلزي قرار مي گيرند. استفاده از فلز مخصوصا از آن جايي مهم و ضروري است كه اين باطري ها تحت فشار بسته بندي مي شوند. اين بسته يندي فلزي داراي نوعي پنجره خروجي حساس به فشار است. حتي اگر باطري خيلي گرم شود و امكان انفجار باطري به دليل افزايش فشار وجود داشته باشد، اين پنجره فشار اضافي را خارج مي كند. البته باطري پس از رخ دادن اين اتفاق بلا استفاده خواهد بود اما بلا استفاده شدن باطري بهتر از انفجار آن است. پنجره فشار دقيقا به گونه اي تنظيم شده است تا قابليت اطمينان را افزايش دهد. اين پنجره به يك سوييچ Positive Temperature Coefficient (PTC) مجهز است كه ابزاري براي جلوگيري از افزايش دماي بيش از حد باطري است.


اين جداره فلزي، صفحات نازك با طول زياد را كه به دور يكديگر پيچيده شده اند در كنار يكديگر نگاه مي دارد.
يك الكترود مثبت
يك الكترود منفي
يك جدا كننده
در داخل اين محفظه، صفحات در يك مايع ارگانيك شناور هستند كه مانند مايع الكتروليت عمل مي كند. اتر يكي از مواردي است كه خيلي براي اين منظور به كار مي رود.
جدا كننده يك صفحه بسيار نازك از پلاستيك است است كه سوراخ هاي بسيار ريزي بر روي آن قرار دارد. همانطور كه از نام آن پيداست، اين صفحه الكترودهاي مثبت و منفي را از يكديگر جدا مي كند اما به يون ها اجازه مي دهد تا از درون آن عبور كنند. الكترود مثبت از ماده اكسيد ليتيوم كبالت LiCoO2 ساخته شده است. الكترود منفي نيز از كربن ساخته مي شود. هنگامي كه باطري شارژ مي شود، يون هاي ليتيوم از درون ماده الكتروليت و از قطب مثبت به سمت قطب منفي رفته و به كربن مي پيوندد.

حركت اين يون هاي ليتيومي سبب مي شود تا ولتاژ واقعا بالايي ايجاد شود. هر سلول مي تواند ولتاژي برابر 3.7 ولت را ايجاد نمايد. اين ميزان بسيار بالاتر از ولتاژي عادي باطري هاي قلمي الكلاين معمولي است كه برابر با 1.5 ولت مي‌باشد. اين مساله به باطري هاي ليتيوم يوني اجازه مي‌دهد كه در اندازه هاي بسيار كوچكتري توليد شده و به همين دليل اين باطري ها براي استفاده در ابزارهاي كوچك قابل حملي چون تلفن هاي سلولي ايده آل هستند.
در بخش بعد نگاهي خواهيم داشت به روش هايي كه توسط آن مي‌توان عمر اين باطري ها را طولاني‌تر كرده و البته اين موضوع كه چرا ممكن است آن ها منفجر شوند.

تولد و مرگ باطري هاي ليتيوم يوني
بسته هاي باطري هاي ليتيوم يوني گران قيمت هستند. اگر قصد داريد كاري كنيد تا عمر طولاني تري داشته باشند، بايد چند نكته را همواره در ذهن خود داشته باشيد.
معماري باطري هاي ليتيوم يوني به گونه اي است كه تخليه قسمتي از توان را به تخليه كامل باطري ترجيح مي‌دهد. بهترين كار اين است كه هميشه از تخليه كامل باطري احتراز كنيد. از آنجايي كه ابن باطري‌ها به دليل ساختمان شيميايي خاص باطري‌هاي ليتيوم يوني از اثر حافظه رنج نمي برند، با عدم تخليه كامل آن‌ها صدمه‌اي به آن ها نخواهيد زد. اما اگر ميزان توان ذخيره شده در باطري ليتيوم يوني به زير ميزان حداقل مجاز كاهش پيدا كند، باطري به اصطلاح ويران خواهد شد.
باطري هاي ليتيوم يوني داراي طول عمر محدودي هستند. اين باطري ها قبل از تخريب كامل، خواه مورد استفاده قرار بگيرند و خواه نه، حدود 2 تا 3 سال عمر مي كنند. به همين دليل به هيچ وجه از باطري هايي كه 5 سال از توليد آن ها گذشته است استفاده نكنيد. حتي اگر بسته باطري را به تازگي نيز خريده باشيد اما تاريخ توليد آن مربوط به چند سال قبل باشد، اين باطري چندين سالي را در قفسه مغازه قرار داشته است. اين گونه باطري ها مدت زيادي عمر نخواهند كرد. پس هنگام خريد حتما دقت كنيد، زيرا تاريخ توليد در اين باطري ها واقعا مهم است.
از حرارت دوري كنيد. حرارت مي توان طول عمر و توانايي ذخيره سازي اين باطري ها را تا حد زيادي كاهش دهد.

در قسمت قبلی در راهکار برای افزایش فرهنگ استفاده از رایانه های قابل حمل را توضیح دادیم.  در ادامه به چندین راه کار دیگر برای جلوگیری از صدمات به لپتاپ می پردازیم.

۱-   برای پاک کردن لپتاپ خود هیچ گاه از مکنده ها و یا دمنده های قوی مانند جاروبرقی های کوچک استفاده نکنید. این کار باعث صدمه زدن به قسمت های مختلف لپتاپ می شود. به طور مثال به طور مستقیم جاروبرقی های دستی را به فن هسته لپتاپ که در پشت بدنه هست، نزدیک نکنید. زیرا باعث چرخش بیش از حد فن شده و به آن صدمه می زند.

۲-   سعی کنید از قابلیت های Sleep و Hibernate سیستم عامل به جای خاموش کردن استفاده کنید. برای مدتی که با سیستم کار نمی کنید، آن را کامل خاموش نکنید. سیستم را طوری تنظیم کنید که در صورت بستن لپتاپ یا در مدت زمان هایی که با آن کار نمی کنید، به طور خودکار ابتدا به حالت Sleep و بعد از چند دقیقه Hibernate شود. این کار عمر لپتاپ را واقعا افزایش می دهد.

۳-   زمانی که قصد حمل لپتاپ را دارید، به هیچ عنوان آن را روشن و یا در حالت Sleep حمل نکنید. حالت Sleep یک حال نیمه روشن است و با فشار دادن هر دکمه ای، سیستم روشن می شود و احتمال اینکه رایانه صدمه ببیند خیلی بالا است. سیستم را یا به طور کامل خاموش کنید و یا آن را به حالت Hibernate ببرید. (توصیه می شود که لپتاپ را خاموش کنید)

۴-   برای لپتاپ خود میزهای قابل حمل کوچک تهیه کنید. این میزها مخصوص لپتاپ هستند و البته قابل حمل که با قرار دادن لپتاپ بر روی آن ایمنی لپتاپ بالاتر می رود. این میزها بسته به مدل های مختلفی که دارند، می توانند در چندین حالت قرار گیرند. به طور مثال این میزها با ایجاد یک شیب نسبی، باعث روان تر شدن عمل تایپ می شوند و بهتر می توان کلیدها را فشار داد. همچنین با ایجاد ارتفاع، فن خنک کننده از زمین فاصله می گیرد و بهتر سیستم را خنک می کند.

۵-   اگر از لپتاپ خود زیاد استفاده می کنید، یک موس مخصوص لپتاپ تهیه کنید. این موس ها کمی کوچکتر از موس های معمولی هستند و سیم آن ها جمع می شود که برای لپتاپ مناسب است. به خاطر استفاده زیاد از صفحه لمسی لپتاپ ها که همان موس هستند، در طولانی مدت باعث ایجاد درد در مفاصل انگشتان شده و ناراحتی هایی را ایجاد می کند. پس بهتر است از یک موس قابل حمل و یا بولوتوث دار استفاده کنید مگر در مواقع خاص.

۶-   لپتاپ را هیچ گاه در مکان نرم و پرزدار قرار ندهید. این کار باعث جلوگیری از ورود هوا به فن و خنک کردن درست CPU می شود که عامل اصلی خرابی لپتاپ ها همین مورد است و بهتر از میز لپتاپ استفاده کنید. لپتاپ را همیشه در جای صاف و بدون گرد و غبار قرار دهید تا از ورود اشیای ریز مخرب جلوگیری کنید.

۷-   بدنه لپتاپ را هر چند وقت یکبار تمیز کنید. مخصوصا قسمت پشتی بدنه و خنک کننده. این کار تا حد بسیار زیادی از صدمه دیدن و وارد شدن گرد و غبار به سیستم جلوگیری می کند. صفحه کلید را نیز با دستمال و پاک کننده تمیز کنید و چربی های بدنه را با مواد مخصوص رفع کنید. این کار را مداوم انجام دهید ولی به یاد داشته باشید هیچ گاه از شوینده های قوی استفاده نکنید.

۸-   وسایل اکترونیکی جانبی مانند Ram Reader، Webcam، موبایل و غیره را خیلی کم به لپتاپ وصل کنید. زیرا این وسایل برق خود را از لپتاپ تهیه می کنند و این یک فشار مضاعف را به باتری وارد می کند. بهتر است که پس از استفاده آن ها را از لپتاپ جدا کنید.

۹-   هنگامی که از لپتاپ خود استفاده می کنید و دسترسی به برق دارید، برای افزایش طول عمر باتری حتما آن را به برق متصل کنید. حتی زمانی که باتری کاملا پر باشد. خالی و پر شدن زیاد باتری به آن صدمه می زند و باعث می شود زودتر از عمر مفید خود از بین برود. البته هر چند وقت یکبار بگذارید تا باتری به طور کامل تخلیه شود و خودکار خاموش شود.

۱۰-   به هنگام استفاده زیاد لپتاپ را تکان ندهید. درست است که لپتاپ برای حمل و نقل ساخته شده است اما تکان های زیاد و شدید باعث ایجاد اشکال در سوزن هارد دسیک و فن خنک کننده می شود

با تشکر از شما خواننده عزیز این مقاله توسط خودم گردآوری شده لطفا در هنگام کپی برداری ذکر منبع فراموش نشود احترام به حقوق دیگران نشات گرفته از احترام به خودتان می باشد  ..  شهاب

با تشکر از شما خواننده عزیز این مقاله توسط خودم گردآوری شده لطفا در

 هنگام کپی برداری ذکر منبع فراموش نشود احترام به حقوق دیگران نشات

گرفته از احترام به خودتان می باشد  ..  شهاب

بسیاری از افرادی که دارای رایانه شخصی قابل حمل هستند، به طور صحیح از آن استفاده نمی کنند و نحوه برخورد صحیح با لپتاپ را نمی دانند. به همین دلیل با خرابی های زودرس، کاهش عمر مفید و کاهش سرعت مواجه می شوند. در این مقاله قصد داریم تا عادت های اشتباه افراد در استفاده و نگه داری از لپتاپ ها را بیان کنیم و راه حل هایی پیشنهاد کنیم تا با افزایش سطح آگاهی و عملکرد لپتاپ ها، طول عمر آن ها را بالاتر ببریم.

۱- بیشتر لپتاپ های موجود، دارای سیستم عامل های اصلی هستند. لپتاپ هایی که دارای سیستم عامل ماکروسافت ویندوز هستند شماره سریالی اختصاصی دارند که فقط می توان همین لپتاپ را با آن ثبت قانونی کرد. این شماره سریال در پشت بدنه هک شده است. این شماره سریال ۲۵ رقمی را به همراه شماره سریال لپتاپ، سری ساخت، مدل طراحی و تمامی شماره هایی را که به نظرتان مهم هستند را در جایی یادداشت کنید تا در صورت مخدوش شدن شماره ها، آن ها را از دست ندهید.

۲-   سعی کنید از نرم افزارهای رجیستر شده و اصل استفاده کنید. با صرف هزینه ای بیشتر سلامت لپتاپ خود را به تضمین کنید. همان طور که می دانید در ایران به طور کامل قانون کپی رایت رعایت نمی شود و بیشتر نرم افزارهای موجود قفل شکسته اند و کارایی حقیقی خود را ندارند و احتمال صدمه زدن به سیستم عامل شما را دارند. این گونه نرم افزارهای قفل شکسته تمامی امکانات حقیقی نرم افزار را ندارند و یا اگر هم داشته باشند به طور ناقص کار می کنند چون بیشتر نرم افزارها با ثبت قانونی تمامی امکانات خود را در اختیار کاربران قرار می دهند.

۳-   نرم افزارهای خود را بروز نگه دارید. با بروزرسانی مداوم نرم افزارهای سیستم خود، هم از امکاناتی بیشتر که نسخه جدیدتر ارائه می کنند، بهره مند می شوید و هم حفره های امنیتی را بر طرف می سازید. این کار باعث افزایش امنیت سیستم عامل و پایداری بیشتر می شود.

۴-   از نصب نرم افزارهای گوناگون و مشابه و غیر ضروری جدا خود داری کنید. این کار فقط باعث اشغال کردن فضا، کاهش سرعت سیستم و کاهش پایداری سیستم می شود و البته فشار زیاد بر روی هسته لپتاپ. در زمانی که در اینترنت در حال جست و جو هستید ممکن است با پیام هایی مبتنی بر نصب نرم افزارهایی مواجه شوید که جدا توصیه می شود از دریافت و نصب آن ها خودداری کنید. مگر آنکه از وبسایتی مطمئن و با اعتبار پیامی دریافت کنید.

۵-   نرم افزارهای بهبود سازی زیادی برای برگرداندن تنظیمات رجیستری به حالت اولیه و پاکسازی فایل های بی مصرف هستند. یکی از آن ها را نصب کنید و البته با اجرای مداوم آن (هفتگی) سلامت سیستم عامل خود را تضمین کنید.

۶-   هارد دیسک تنها دستگاه مکانیکی داخلی رایانه ها می باشد و امکان بروز اشکال برای آن ها به نسبت بسیار ببیشتر است. خرابی هایی مانند بدسکتور، پراکندگی داده ها و … . با استفاده از نرم افزارهای مختلف یا خود سیستم عامل هر ماه یکبار هارددیسک خود را Defragment کنید تا از پراکندگی داده ها جلوگیری کنید و هم سرعت سیستم را بالا ببرید و هم طول عمر هارددیسک را افزایش دهید.

۷-   اگر از لپتاپ خود همیشه استفاده می کنید، هیچ گاه آن را در طول روز زیاد روشن خاموش نکنید. با روشن شدن لپتاپ برق اولیه ای که وارد لپتاپ می شود، در دراز مدت باعث صدمه زدن به اجزای رایانه می شود. پس توصیه می شود که آن را موقتا به حالت Sleep یا Hibernate در بیاورید و پس از اتمام کار در طول روز حتما به سیستم استراحت داده و آن را خاموش کنید.

۸-   از زیاد باز و بسته کردن درب لپتاپ جدا خودداری کنید. اگر عادت دارید از لپتاپ خود مداوم استفاده کنید، سعی کنید درب آن را باز و بسته نکنید چون در دراز مدت به درب و صفحه نمایش صدمه می زند. آن را در جایی مطمئن و به دور از اشیای نوک تیز قرار دهید و صفحه را در مدتی که استفاده نمی کنید خاموش کنید.

۹-   نور صفحه را در حالت های مختلف، درست تنظیم کنید. به هنگامی که باتری به برق وصل نیست، نور را کمتر از حد میانگین و هنگامی که لپتاپ را به برق وصل کرده اید کمی بیشتر از حد میانگین قرار دهید. توصیه می شود هیچ گاه نور را تا آخرین درجه زیاد نکنید چون هم باعث خستگی چشم و هم باعث کمتر شدن شفافیت LCD طی مدتی می شود.

۱۰-   با پاک کننده های مخصوصی که فقط برای صفحه های LCD هستند، نمایشگر لپتاپ را تمیز کنید و از دستمال های نرم و بدون پرز استفاده کنید. این کار را هر دو یا سه روز یکبار حتما انجام دهید و عمر و شفافیت نمایشگر خود را بالا ببرید. اما قبل از پاک کردن، سعی کنید گرد و غبار را از روی صفحه پاک کنید و سپس از مواد شوینده استفاده کنید. همچنین تحقیقات نشان داده است گرد و غباری که بر روی صفحه نمایشگر وجود دارد، باعث سر درد و در دراز مدت، سرطان های مختلفی را برای انسان به وجود می آورد. پس حتما پاک سازی نمایشگر را دائما با مواد شوینده مخصوص تکرار کنید.

هکرها معمولا از نواقص و عدم رعایت نکات امنیتی توسط طراحان سایتها و برنامه نویسان جهت نفوذ به سایتها استفاده میکنند مواردی که با کمی دقت قابل پیش بینی و رفع هستند. در ادامه به برخی از مهمترین نواقص و موارد رایج در هک سایتها در سالهای اخیر اشاره شده است.

این مشکل زمانی ایجاد می شود که اطلاعات ارسالی بین کاربران و سایت بدون بررسی و اعتبار سنجی لازم توسط نرم افزار سایت صورت گیرد. در این حالت هکرها میتوانند اسکریپتهایی را همراه اطلاعات به نرم افزار سایت تزریق کنند و این اسکریپتها هنگام نمایش اطلاعات در مرورگر دیگر کاربران سایت اجرا شده و مشکلاتی همچون سرقت اطلاعات نشست (Session) و دسترسی به اختیارات و اطلاعات دیگر کاربران و یا تغییر در صفحات سایت را ایجاد کند.

در این شیوه هکر به همراه بخشی از اطلاعات یا پارامترهای ارسالی به سایت دستورات غیر مجازی که امکان خواندن،تغییر یا حذف یا درج اطلاعات جدید را فراهم میکند نیز تزریق میکند.یکی از معمول ترین این روشها SQL Injection است که امکان تغییر در اطلاعات و جداول بانک اطلاعاتی یا تغییر در درخواستها از بانک اطلاعات (مانند تعیین اعتبار کاربر و کلمه) را امکان پذیر میکند.

این مسئله به هکر ها اجازه اجرای برنامه یا کدی را میدهد که امکاناتی در تغییرات یا مشاهده اطلاعات یا حتی تحت کنترل گرفتن کل نرم افزار سایت یا سیستم را میدهد. این مشکل در سایتهایی که امکان ارسال فایل را به کاربران بدون بررسی ماهیت اطلاعات را می دهد اتفاق می افتد (مثلا ارسال یک اسکریپ PHP یا ASP به جای فایل تصویری توسط کاربر)

این مشکل عموما در دستکاری پارامترهای ارسالی به صفحات یا اطلاعات فرمهایی هست که بصورت مستقیم به فایل، جداول اطلاعاتی،فهرستها یا اطلاعات کلیدی اتفاق می افتد و امکان دسترسی یا تغییر فایلهای اطلاعاتی دیگر کاربران را ایجاد میکند. (مانند ارسال کد کاربر یا نام فایل مخصوص او بصورت پارامتر در آدرس صفحه که با تغییر آن امکان دسترسی یا تغییر در اطلاعات کاربر دیگری وجود خواهد داشت)

 ۵ لپ تاپ برتر حال حاضر چیست؟

‏ ‏Apple MacBook Pro : ‏ رتبه اول متعلق به اپل است. مدل ۱۵ اینچی مک بوک پرو با پردازشگر Core i7 و 4 گیگابایت رم. البته مدل جدید این لپ تاپ همین چند روز پیش معرفی شده و باید منتظر به روز شدن این لیست باشیم و باید ببینیم که آیا مدل جدید باز هم در چنین رتبه ای قرار می گیرد؟ ‏
‏‏ مزایا: ‏ سرعت بالا در پردازش محاسباتی و گرافیکی به همراه سرعت فوق العاده در سوییچ بین دو پردازشگر گرافیکی. ‏
‏‏ معایب: ‏ بسیار گران و تقریبا جزو گران ترین لپ تاپ های موجود در بازار، فاقد پورت HDMI یا بلو-ری

Toshiba Portege R705-P35 : ‏ مقام دوم از آن توشیبا است. لپ تاپی با پردازشگر Core i3 اینتل، هارد ۵۰۰ گیگابایتی و ۴ گیگا بایت حافظه. همانطور که می بینید در اغلب لپ تاپ های بازار، مشخصات سخت افزاری اصلی تفاوت های بسیار بزرگی با یگدیکر ندارند. این توجه به جزییات است که یک محصول را نسبت به بقیه متفاوت می کند. ‏
‏‏ مزایا: ‏ طراحی باریک، کیبورد و تاچ پد عالی و پشتیبانی از Wireless Display اینتل به همراه پشتیبانی از 4G ‏
‏‏ معایب: ‏ نداشتن کارت گرافیک اختصاصی، عدم وجود بلوتوث و عمر باطری متوسط. ‏
‏البته سری جدید این لپ تاپ هم با نام R800 به تازگی با پردازشگرهای Sandy Bridge معرفی شده که به زودی در بازار خواهد بود.

‏HP Envy 17 : ‏ اگر یک لپ تاپ ۱۷ اینچ قدرتمند می خواهید این مدل اچ پی یکی از بهترین انتخاب ها است. با پردازشگر Core i5 و ۶ گیگابایت رم به همراه یک هارد ۶۴۰ گیگابایتی تا با کمبود حافظه مواجه نشوید. قیمت اش نسبت به امکاناتی که در اختیارتان قرار می دهد مناسب است اما همچنان کمی گران محسوب می شود. ‏
‏‏ مزایا: ‏ طراحی زیبا و باریک، نمایشگر با قابلیت نمایش 1080P و تمام اچ دی، دارای پورت USB 3‪.0 ‏
‏‏ معایب: ‏ فقط یک انتخاب برای پردازشگر گرافیکی اش وجود دارد. کیفیت کلیک پد چندان عالی نیست و عمر باطری اش کوتاه است.

‏

‏‏ ‏Samsung QX410-J01 : ‏ این لپ تاپ به داشتن امکانات عالی با یک طراحی زیبا و باکلاس مشهور است. با پردازشگر Core i5 و ۴ گیگابایت رم. هارد این لپ تاپ ۱۴ اینچی هم ۶۴۰ گیگابایتی است. کارشناس سی نت گفته با این که لپ تاپ های سامسونگ تا به حال معمولا در گزینه های انتخابی ما قرار نمی گرفته اند اما امسال تبدیل به محصولات محبوبمان شده اند و این شرکت با محصولات خوب خیز بزرگی برای گرفتن بازار برداشته است. ‏
‏ مزایا: ‏ طراحی متفاوت و زیبا، کیبورد عالی و تاچ پد بزرگ، پشتیبانی از Wireless Display اینتل، سویچ کارت گرافیک سریع و داشتن قیمت بسیار عالی نسبت به امکانات. ‏
‏‏ معایب: ‏ طول عمر باطری متوسط، فاقد بلوتوث و کارت گرافیک نه چندان قدرتمند.

‏ ‏HP Pavilion dm1 : ‏ این یک نتبوک سبک و ارزان قیمت است. با پردازشگر AMD Fusion و وزن ۱.۵ کیلوگرمی. مناسب افرادی است که انتظارات سخت افزاری زیادی از کامپیوترشان ندارند اما به دنبال سایز کوچک و سبک هستند. هر چند در حال حاضر تبلت ها تبدیل به رقبای جدی برای نتبوک ها شده اند. ‏
‏‏ مزایا: ‏ بازدهی خوب نسبت به قیمت، طول عمر باطری عالی و کارکرد مناسب کارت گرافیک برای رده خودش. ‏
‏‏ معایب: ‏ طراحی بدنه پلاستیکی که حس خوبی را منتقل نمی کند و در اندازه نسبت به برخی مدل های مشابه در این سایز ضخیم محسوب می شود.

‏
‏

تفاوت لپ تاپ با نت بوک 

 

 

بسیاری از ما ( بیشتر آماتورها ) تفاوتی بین نوت بوک ( Netbook ) و لپ تاپ قایل نیستیم و همواره فکر میکنیم لپ تاپ همان نت بوک است . اما در اصل اینطور نیست و تفاوتهای زیادی بین این دو وجود دارد که به طور خلاصه و مقایسه وار به آنها می پردازیم.

یک نت بوک استاندارد معمولا دارای ویژگی های زیر می باشد :

۱ – وزن کم ، هرچه کمتر بهتر

۲ – عمر باتری ۴ الی ۵ ساعت

۳ – عدم فلاپی درایو داخلی

۴ – حداقل سیستم گرافیکی

۵ – عدم CD یا DVD درایو

۶ – صفحه نمایش ۱۲ تا ۱۴ اینچ تی اف تی ( Thin Film Transistor )

7 – نیم رخ باریک ( thin )

8 – اتصال شبکه و مودم یکپارچه

۹ – کیبورد تا جای امکان کوچک و فقط برای عملیات ضروری

۱۰ – پردازنده کم توان سلرون / سنترینو یا سمپرون

لپ تاپها در واقع همان ویژگی های کامپیوتر رومیزی را در حجم و وزن کم ارائه می دهند در صورتیکه نت بوک ها برای انجام محاسبات و امور روزمره کارایی دارند که به دلیل وزن و حجم کمتر نسبت به لپ تاپ ها از قابلیت حمل بیشتری برخوردارند.

 

اما یک لپ تاپ استاندارد دارای ویژگی های زیر می باشد :

۱ – صفحه نمایش ۱۴ الی ۱۷ اینچ تی اف تی

۲ – سیستم گرافیکی جی فورس ( Geforce ) یا رادئون ( ATI Rdeon )

3 – دی وی دی رام یا دی و دی رایتر داخلی

۴ – کیبورد تمام سایز با امکانات جانبی

۵ – عمر باتری ۳ ساعت

۶ – قابلیت ارتقا سیستم ( upgradable )

7 – مودم ، اتصال شبکه ، سیستم بلوتوث و وای فای

۸ – سیستم صوتی و اسپیکر داخلی

۹ – پردازنده کم توان و با کارایی بالای اینتل سنترینو ( Intel Centrino )

هدف در این بود که خواننده به تفاوت بین نت بوک و لپ تاپ به صورت مقایسه ای پی ببرد .